husûsiyet


husûsiyet
(A.)
[ ﺖﻴﺹﻮﺼﺧ ]
özellik.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • hususiyet — is., Ar. ḫuṣūṣiyyet 1) Özellik Her birinin hususiyetine ait bin türlü mübalağalı malumat veriyordu. Y. K. Karaosmanoğlu 2) İleri derecede tanışıklık, ahbaplık, yakınlık …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HUSUSİYET — Ahbaplık, tanışıklık, yakınlık. * Hususilik …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • özellik — is., ği Bir şeyin benzerlerinden veya başka şeylerden ayrılmasını sağlayan nitelik, hususiyet Her kadının kendine göre bir özelliği oluyor. H. Taner …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HASSA-İ FARİKA — Ayırıcı özellik. Vasf ı fârık. Bir şeyi diğerinden ayıran hususiyet …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • KARAKTER — yun. Huy. Mizac. Seciye. Bir şeyi benzerlerinden ayırdetmeğe yarayan temel hususiyet …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ZÎ-HASSA-İ MEŞHURE — Meşhur hususiyet sâhibi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük